Ik hoorde deze uitspraak laatst weer ergens en dat deed mij denken dat ik deze uitspraak in het verleden ook vaak gebruikte. Bijvoorbeeld als we in een MT vergadering een verandering bespraken die we wilden doorvoeren. Mooi excuus om medewerkers niet te betrekken. Medewerkers spreken toch alleen maar naar eigen belang, die hoef je niets te vragen. En wij van het MT, nee dat deden wij niet. Wij hadden alleen het beste voor met het bedrijf of de afdeling. Wij spraken en handelden nooit uit eigen belang.

Iedere lezer die een beetje oplet ziet het cynisme in de bovenstaande tekst. Natuurlijk hadden wij een eigen belang en hielden wij rekening met de belangen van de medewerkers. Zoals wij over medewerkers spraken zo spreek je ook over je kinderen als je bijvoorbeeld een vakantiebestemming uitzoekt met je partner. Natuurlijk zoek je iets uit waar de kinderen ook plezier aan beleven en als het even kan lekker bezig worden gehouden zodat je zelf ook van de rust kan genieten. Ze mogen zelfs wensen uiten. Er is een groot verschil: kinderen zijn (wettelijk) wils onbekwaam, de medewerkers niet. De kinderen zullen de vakantie wellicht wel leuk vinden.

Als leidinggevende handel je ook uit eigen belang, je hebt alleen de macht om te stellen dat jouw belang het afdelings- en/of bedrijfsbelang is. Uiteindelijk is de uitspraak “Kalkoen wat eten we met kerst” een zwakte bod. Het is een rechtvaardiging dat je niet goed kan uitleggen wat jouw ideeën voor de medewerkers opleveren en waarom niet. Door het gesprek met open vizier aan te gaan en tegengas te accepteren, niet alleen uit eigen belang, maar ook uit betrokkenheid. Betrokkenheid bij hun werk, bij het bedrijf en/of de afdeling. Door het gesprek aan te gaan behandel je je medewerkers niet als kinderen, probeer het eens, je hebt ten slotte geen kinderen in dienst maar medewerkers die heel goed weten wat haalbaar is.